World Tamil Blog Aggregator Thendral

Tuesday, 19 September 2017

லீவு வேண்டாம்

அம்மா அடிச்சிக்கிட்டே இருக்காங்க..
வீட்ல இருக்க பிடிக்கல...
ஏழாம் வகுப்பு மாணவி ...கலைவாணி..
ஏன் அடிக்கிறாங்க?
விளையாடும் பொழுது கடைக்கு அடிக்கடி போகச் சொல்றாங்க நான் போலன்னா அடிக்கிறாங்க....
அப்படியா.... ஓகே இனி நீ கடைக்கு போக வேண்டாம்..அம்மாவே கடைக்கு போகட்டும்.நீ அம்மாவோட வேலைகளை மட்டும் செய்தால் போதும்.
பசங்களா அம்மா என்னென்ன செய்வாங்க?
காலைல வாசக்கூட்டி கோலம் போடுவாங்க ....
ஓகே நீ இனி செஞ்சுடு...
பாத்திரம் தேய்ச்சி..அடுப்பு மோடைய தொடச்சி டீ போடுவாங்க...
சரி அதையும் செஞ்சுடு...
வீட்டக்கூட்டி காலப்பலகாரம் செய்வாங்க
ஓகே அதயும் செஞ்சிடு..
ஒரு மாதிரியாக என்னைப்பார்த்துக்கொண்டே.....நின்ற கலைவாணியின் முகம் ..என்னடாஇதுன்னு....
சரிடா அப்பறம் என்ன செய்வாங்க....
மறுபடியும் பாத்திரம் தேய்ச்சி,துணி துவச்சி ,கடைக்கு போய் காய் வாங்கி ....மத்தியானத்துக்கு சமைப்பார்கள்...
சரி அதையும்.... நான் சொல்றதுக்குள்ள ..... அம்மா நான் கடைக்கே போய்டுறேன்னு சரண்டர் ஆன குழந்தைய....
சபாஷ் வாவழிக்கு என்றேன்......
இன்னும் நிறைய பேசனும்....குழந்தைகளிடம் நேற்று மாலை குழந்தை நேயப்பள்ளி ஒருங்கிணைப்பாளர் தோழர் கவிதா மற்றும் தோழர் புதுகை செல்வா இருவரும் பள்ளிக்கு வந்து குழந்தைகளின் உரிமைகள் குறித்து பள்ளியில், வீட்டில் , சமூகத்தில் என்னென்ன என்று கலந்துரையாடும் முன் நடந்த உரையாடல்....
மிக அருமையாக இருவரும் மாணவிகளிடம் உரையாடினார்கள்.
தலைமையாசிரியரிடமும் குழந்தைகளின்,ஆசிரியர்களின் உளவியல் சிக்கல்களை கேட்டு அறிந்தனர்....
வேறு ஒரு தளத்திற்கு .....பாதை அமைத்து உள்ளனர்.....
கல்வியாளர் வசந்தி தேவி அவர்களின் கனவு குழந்தை நேயப்பள்ளியாக ஒவ்வொரு பள்ளியும் மாற்ற வேண்டும்.....தடம் பதிப்போம்.....





தங்கச்சி வீட்டுக்கு வாங்க

வாவ் அசத்தல் "தங்கச்சி வீடு."
புதுக்கோட்டை சாந்தநாதபுரம் 3ஆம் வீதியில்...s s hospital சாலையில்..
புதிய பேருந்து நிலையம் எதிரில்..
இனி புதுக்கோட்டை பெண்கள் கொஞ்சம் சமையலறை தாண்டி புத்தகம் படிக்கலாம்... சமூகப் பணிகளில் ஈடுபடலாம்.
சமையலறையில் இருந்து விடுவிக்கிறார் சகோதரி ரேகா (புதுகை செல்வா).
இதமான வரவேற்பில்....
"தங்கச்சி வீடு"
சாதம் நீங்க குழம்பு நாங்க என அழைக்கிறார்கள்....
இருவர் தாராளமாக சாப்பிடக்கூடிய வகையில்....
சுவையான அசைவ,சைவக்குழம்புகள் மணக்கிறது....வீட்டுத்தயாரிப்பில்.....
அசைவம்
மட்டன் குழம்பு-1 கப் -₹70
நாட்டுக்கோழி கோழிக் குழம்பு1கப்-₹60
மீன் குழம்பு-1கப்-₹50
கருவாட்டு குழம்பு1 கப்-₹40
நண்டு குழம்பு 1கப்₹40
-----+++++++----
கிரேவி
சிக்கன் கிரேவி1கப்-₹50
இரால் கிரேவி 1கப்-₹50
நண்டு கிரேவி1கப்-₹50
_----------------
சைவம்
சாம்பார்1கப்-₹20
வத்தக்குழம்பு1கப்-₹20
ரசம் 1 கப்-₹10
கூட்டுப் பொரியல்1கப்-₹10
வறுவல்1கப்-₹10
மோர்.1கப்-₹10
--------------
இதற்கு மேல் வேறென்ன வேண்டும்......
மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகள் மா.. மென்மேலும் வளர..

இன்று இரவு பேலியோ உணவாக செக்கு எண்ணெயில் தயாரிக்கப்பட்ட சிக்கன், இறால் கிரேவி ..... வாங்க சாப்பிட....







Saturday, 16 September 2017

மகளிர் மட்டும்

மகளிர் மட்டும்

பெண்களின் உலகு பேரழகு நிறைந்ததாக காட்சி படுத்தியதற்கு ஒரு கைதட்டல்.

தோழமைகள் இழந்த பெண்கள் மீண்டும் சந்திக்கும் தருணங்கள் வீணையின் இசையாய்....
சாரலாய் நம்மை நனைக்க வைக்கிறது.
முகநூல் மூலம் இணைக்க வைக்கும் ஜோதிகாவின் அட்டகாசமான நடிப்பில் இளமை துள்ளுகிறது.

புடவையும் நகையும் சுதந்திரமில்லை என்பதை பெண்கள் உணரும் காலம் விரைவில் வரவேண்டும்.

குடும்பம் பெண்களை மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாக்கி ஒரு நோயாளியாக ஆக்கிவிடுவதை பல வீடுகளில் காண்கிறோம்.

பட்டாம்பூச்சி யென பறந்து திரியும் பெண்கள் திருமணத்திற்கு பிறகு விட்டில் பூச்சியாய் மாறி தன் சுயத்தை அழித்து கொள்வதை அழகாக காட்டியுள்ளனர்.

ஆணாதிக்க சமூகத்தில் இப்படி எல்லாம் சிந்திக்க ,பெண்களை முழுமையாக உணர்ந்தவர்களால் தான் முடியும்.

தன் தனித்துவத்தை இழந்த பெண்களே தியாகிகளாக குடும்ப குத்துவிளக்குகளாகப் போற்றப்படுகின்றனர்.

அரிதாக சில பெண்கள் இன்னும் பள்ளி நட்பை விடாது .... தொடர்கின்றனர்.

பெண்களுக்கு அவர்களுக்காக மட்டும் சில தினங்களை ஒதுக்கி கொடுத்தால் வாழ்க்கை இனிமையானதாக மாறும் என்பதை மறுக்க இயலாது.

ஒரு ஏக்கப்பெருமூச்சோடு படத்தைப் பார்த்த பெண்கள் வெளியேறியதைக்கண்டேன் .

ஊர்வசி ,பானுப்ரியா , சரண்யா.வாழ்ந்துள்ளனர்.அவர்களுடன் நடித்த ஆண்கள் இன்னும் பேத்தி வயது பெண்களுடன் கதாநாயகனாக நடித்துக் கொண்டிருக்கையில்....
பெண்கள் தங்கள் உடல் நலத்தை கூட கவனிக்காது குடும்பத்தில் மூழ்கி தன்னை பற்றி உணரும்போது உடல்.மனம்.சுயம் எல்லாம் இழந்ததை உணர்கையில் சுயபச்சாதாபம் கொள்வது உளவியல் சிக்கல்.

36 வயதினிலே ஜோ வா இது..... மீண்டும் குஷி ஜோவாக மிளிர்கிறார்.

அழகென்பது உடல் சார்ந்தது இல்லை என்பதை பெண்களும் ஆண்களும் உணரும் காலம் எப்போது?

ஒளிப்பதிவு மிகச் சிறப்பு.

80 களில் இன்ஹேலர், பரோட்டா தமிழகத்தில் வரவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

புறம் மறுக்க பட்ட பெண்கள் வெளிக்காற்றை சுதந்திரமாக சுவாசிக்கும் காலம் எப்போது என்று கேட்க நினைக்கையில் ஹாசினியின் நினைவு முள்ளாய் மனதில்.

பெண்களுக்குஇந்த பூமியில் வேறு எந்த விலங்குகளாலும் ஆபத்தில்லை ஒன்றைத் தவிர.........

ஆனாலும் அவள் ஆதிசக்தியாக உருவாகி வருவதை தடுக்க இனி யாராலும் முடியாது.


வாழ்த்துகள் மகளிர் மட்டும் குழுவினருக்கு.

Thursday, 14 September 2017

மதிப்பிற்குரிய நீதியரசர் அவர்களுக்கு...

மதிப்பிற்குரிய நீதியரசர் அவர்களுக்கு..... அரசு பள்ளிகளில் எத்தனை மனநலம் குறைவாக பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் படிக்கின்றனர்.தெரியுமா.

எங்கள் பள்ளியில் அப்படிப்பட்ட மாணவிகளை அன்பு ஒன்றின் மூலமாக வே....அவளை முன்னேற்றி உள்ளோம் தெரியுமா?

.பல வீடுகளில் இப்போது தான் முதல் தலைமுறையே பள்ளியின் வாசலை மிதிக்கின்றனர்.

தங்கள் குழந்தைகளை மதிய உணவிற்காக வும்.பாதுகாப்பிற்காகவும் மட்டுமே அனுப்பும் பெற்றோர் எத்தனை பேர் தெரியுமா?

இன்னும் பலருக்கு கல்வியின் முக்கியத்துவம் அறியாதவர்களின் குழந்தைகளுக்கு நாங்கள் கற்றுக் கொடுக்கிறோம்.

நாட்டின் சிறந்த மனிதர்களாக ஆக்கும் முயற்சி எங்களுடையது.

மதிப்பெண் நோக்கி ஓடத்துவங்கும் பொழுது எத்தனை குழந்தைகள் விரட்டி அடிக்கப்பட்டு எங்களை நாடுகின்றனர் தெரியுமா?

படித்த பெற்றோரின் கல்வியின் முக்கியத்துவம் தெரிந்த பெற்றோரின் குழந்தைகளும்
வாழ்க்கையே பிரச்சினையாக இருக்கும் பெற்றோரின் குழந்தைகளும் ஒன்று அல்ல.

எஙகளுக்கு பள்ளி ப்பணி மட்டுமல்ல..... அரசுப் பணி அத்தனைக்கும் ஆசிரியர்கள் தான் செய்ய வேண்டும்.

ஒரு குழந்தை வளர்கையில் கண்டிக்காமல் இரு என்று கூறுவது அந்த மாணவர்களின் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாக்கும் என்பது தெரியுமா?

இப்போது இருக்கும் சமூகச்சீரழிவை உண்டாக்கும் பல காரணிகளோடு ஒத்துழைக்காத பெற்றோரின் குழந்தைகளை வைத்து கொண்டு நாங்கள் படும் வேதனையை என்னவென்று கூறுவது?

நாங்கள் மதிப்பெண் வாங்கும் இயந்திரங்களை உருவாக்கவில்லை.
அடிமட்ட மக்களின் பிரச்சனையில் கை கோர்க்கிறோம்.

ஹாசினி பேசுகிறேன்...

ஹாசினி பேசுகிறேன்.

அம்மா உங்கள் மகளை இழந்து வருத்தப்பட வேண்டாம்.தினம்தினம் பெண் குழந்தைகளை கொடுமையாக வன்முறை செய்யும் இந்த நாட்டில் இருந்து விரைவில் இறந்ததை எண்ணி நிம்மதி அடையுங்கள்.

உங்களிடம் பேசனும் போலருக்கு அம்மா.

என்னை அவன் தூக்கி சென்ற போது ஏனோ அடிவயிற்றில் மின்சாரம் தாக்கியது போல் உணர்ந்தேன்.
அவன் படுத்திய பாடுகளை ..... எப்படி கூற அம்மா....

அவன் என் உடல் எங்கும் கடித்தான்.எப்படி வலித்தது தெரியுமா?.. வலியில் கத்தியபோது வாயில் துணியை வைத்து அடைத்து விட்டான்.அண்ணா வேண்டாம் என்று கதறிய போதும் விகாரமான முகத்தை என் உடலெங்கும் தேய்த்தான்.
அம்மான்னு துடித்து உதைத்த என் கால்களை விரித்து அய்யோ அம்மான்னு கண்ணீர் விட்டு கதறிய பின்னும் என் பிறப்பு உறுப்பில்.......
வீடெங்கும் சிதறிய ரத்த துளிகளை துடைத்தான்.மயங்கிய என்னை அய்யோ இன்னும் என்ன செய்வானோ என்று மனம் பதறியது....

வீட்டில் இருந்த சாக்கை எடுத்து வந்து அதில் என்னை அமுக்கினான்....நீட்டிய கால்களை உடைத்து கட்டினான்....இப்பவாவது என் அம்மா கிட்ட விட்டு விட மாட்டானான்னு ஆசைப்பட்டேன் மா..
ஆனால் என் மீது சில்லென்று தண்ணீர் போல் நனைத்தது.....அய்யோ பெட்ரோல் வாசம் வருதே அம்மா நான் உன்னை இனி பார்க்கவே மாட்டேனா.... எறிந்து கொண்டே துடித்தேன் மா.ஏனோ ஒரு நாள் நான் கம்பிமத்தாப்பில் சுட்டுக்கொண்டபோது நீ பதறி அழுத நினைவு வர கருகி கருகிப் போனேன் மா.

கடைசிவரை அப்பாவை பார்க்கத் தோணவில்லை.... அம்மா.

Wednesday, 13 September 2017

ஆசிரியர்கள் போராட்டம் ஏன்?

ஏன் போராட்டம்?
  88 இல் நான் பணியில் சேர்ந்த போது ₹610 மட்டுமே ஊதியம்.
ஒரு மிதிவண்டி வாங்க கூட கடனில் தான் வாங்க வேண்டிய நிலை.நான் பணி புரிந்த அரியலூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சிறுவளூர் பள்ளிக்கு வீட்டில் இருந்து பேரூந்து நிலையத்திற்கு ஒரு கி.மீ தூரம் நடந்து வந்து பின் பேரூந்தில் கீழப்பழுவூர் வந்து அங்கு இருந்து பேரூந்து இல்லையெனில் சிமெண்ட் ஆலைக்குக்கல் ஏற்றிச்செல்லும் லாரியில் ஏற முடியாமல் ஏறி புதுப்பாளையம் என்ற ஊரில் இறங்கி அங்கிருந்து இரண்டு கிலோமீட்டர் தூரம் நடந்து 9.10 மணிக்குள் சிறுவளூர் ஊ.ஒ.து.பள்ளிக்கு சென்று.மாலை அதே போல் இரண்டு கிலோமீட்டர் நடந்து லாரி அல்லது பேரூந்தில் ஏறி கைகாட்டி என்ற இடத்தில் இறங்கி அங்கிருந்து அரியலூருக்கு வர வேண்டும்.
தாமதமாக எப்போதும் சென்றதில்லை...அந்த ஊரில் கடைகள் எதுவும் கிடையாது என்பதால்.... மாணவர்களுக்கு தேவையான பொருட்கள் மற்றும் மக்களுக்கு தேவையான மருந்துகள் வாங்கிச் செல்வது வழக்கம்.
கிராமத்தில் பணி புரியும் ஆசிரியர்கள் நிலை மிகக் கொடுமை.
மழையூரில் பணி புரிந்த போது கழிப்பறை இன்றி வீடு வீடாக சென்று கொடுமை.
ஆசிரியர்கள் போராட்டத்தால் ஊதிய உயர்வு கிடைத்தது என்பது உண்மை.
பஞ்சாயத்து ராஜ் சட்டத்தின் மூலம் ஊ.ஒ..பள்ளிகள் பஞ்சாயத்து கீழ் வருவதை தடுக்க தில்லியில் ஜந்தர் மந்திர் என்ற இடத்தில் 1993 இல் நடந்த போராட்டத்தில் மாண்புமிகு நரசிம்ம ராவ் அவர்கள் ஆட்சியில் கண்ணீர் புகை க்குண்டு வீசிய போதும், இந்தியா முழுவதும் திரண்ட ஆசிரியர்கள் கொதித்து எழுந்து போராடி வெற்றி பெற்றோம்...

இன்னும் தில்லி ஜந்தர் மந்திர் போராட்டத்தின் போது  அடைத்து வைத்த கதவை உடைத்து எறிந்து சென்ற போராட்ட வீரர்கள் கண்ணீர் புகைக்குண்டுக்கு பயப்படாமல் முன்னேறிய காட்சி அடிக்கடி கண்முன் தோன்றும்.
எங்கள் முன்னோர்கள் போராடி பெற்ற பலன்களை இழந்து விடக்கூடாது என்ற உண்மையான தவிப்பில் களம் இறங்கி உள்ளோம் GPF இல் உள்ளவர்கள் CPS ஆல் பாதிக்க பட்ட சகோதர சகோதரிகளுக்காக...

சகோதரர் வைகறை இறந்த பொழுது அந்த குடும்பம் எந்த வித வருவாயும் இன்றி தவித்த நிலையில் அவர்களுக்கு உதவி செய்ய என்ன பாடுபட்டோம் என்று எங்களுக்கு தான் தெரியும்.
6 வயது சிறுவன் தன் தந்தையை இழந்து பொருளாதாரமும் இல்லாமல் அவர் மனைவி எப்படி துடித்திருப்பார்.

இது போல் எத்தனை சகோதர சகோதரிகள் துயரத்தில் உள்ளனர்.
ஐந்து வருடங்கள் மட்டுமே பதவியில் இருந்து தமிழ் நாட்டை சுரண்டி சேர்க்கும் எம்.எல்.ஏ., எம்.பிக்கு ஊதிய உயர்வு ஓய்வூதியம் வழங்கும் பொழுது...
ஆசிரியர்கள் எந்த விதத்தில் குறைந்து போனார்கள்....
சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கு போராடவில்லை என்ற வருத்தம் எனக்கும் உண்டு.இருந்தாலும் இன்று அவர்கள் ஊதியத்தில் பிடித்து வைத்து உள்ள 16000 கோடி ரூபாய் எங்கே என்று கேட்கும் உரிமை அவர்களுக்கு உண்டு....

ஆசிரியர்களைக்குறை கூற நினைப்பவர்கள் முழுமையாக தெரிந்து கொண்டு கூறுங்கள்...
இதோ இன்று நீட் தேர்வு எதிர்ப்பு க்குரல் எழுப்பி உள்ளனர்.....

இனி சமூகத்திற்காக போராடவும் களம் இறங்குவார்கள்.....













இந்த
ஆசிரியர்கள் போராட்டம் வெல்லட்டும்....நீட் தேர்வு அழியட்டும்...

Thursday, 31 August 2017

யாருக்கான கல்வி இது?

யாருக்கான கல்வி இது?
கொஞ்சம் கூட சிந்தித்திருப்போமா....
எக்காலத்திலும் தமது வணிகத்திற்கு பாதிப்பு வந்து விடக்கூடாது என்று திட்டமிட்டு , சிந்தனையை தூண்டி விடக்கூடாது என்று....மெக்காலேவால் உருவாக்கப்பட்ட கல்வி முறையை.....
இன்றைய இந்தியாவில் உள்ள முதலாளிகளுக்காகப் பணி செய்ய கற்பித்துக் கொண்டு உள்ளோம்.
சிலர் மட்டுமே செல்வச்செழிப்பில் வாழ 99 சதவீத மக்கள் வறுமையால் வாடக் காரணமென்ன என்று கேள்வியைத் தூண்டாதக் கல்வியால் பயன் என்ன?
ஒவ்வொருவரும் தாம் மட்டும் வறுமையில் இருந்து விடுபட எண்ணி வாழ்கிறோமே...ஒட்டுமொத்தமாக வறுமையை ஒழிக்க போராடுகிறோமா?
ஜனநாயக நாட்டில் கல்வி சமத்துவமாக அமையவில்லை ....சமமாக கொடுக்கவில்லை என்றால் அது எப்படி ஜனநாயக நாடாகும்....?
இதை கற்பிக்கும் ஆசிரியர்கள் உணர்ந்துள்ளோமா?
இந்த கல்வியறிவும் இல்லையெனில் நம் கதி என்ன?
இதைக்கூட அனைவருக்கும் கொடுக்க முடியவில்லையே....
சென்னை மாநகராட்சியில் படித்து முதுகலை பட்டம் வாங்கிய துப்புரவாளர்களின் இளைஞர்கள் மாநகராட்சி பணியாளர் பணிக்கு விண்ணப்பித்த போது ... அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பணி என்ன தெரியுமா...
கல்வி அறிவு இல்லாத அவர்களின் தாத்தா , அப்பா.செய்து வந்த அதே துப்புரவாளர் பணி.... வேணும்னா செய் இல்லைனா போவென துரத்தும் போது அரசுப் பணின்னு ஏற்று கொள்ளும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர்....
என்ன படித்தாலும் இறுகப் பிடித்து இருக்கும் மூட நம்பிக்கையை ஒழிக்காத கல்வி...... ஒரு கல்வியா?
கல்வி என்பது எழுத்தறிவு தருவது அல்ல... மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு கொடுப்பதாக அமைய வேண்டும் என்று பாவ்லோபிரேயர் சொன்னபோது அவரை சிறையில் அடைத்தார்களே....ஏன்?
ஒரு போதும் மக்கள் சிந்திக்கவே கூடாதென நினைக்கும் முதலாளித்துவ அதிகாரம் ...
மக்களுக்கு எதிரான விசயங்களை சட்டப்படி நியாயம் என்று நம்மையே ஏற்க வைக்க தானே இந்த கல்வியறிவு.... பயன்படுகிறது.
சமச்சீர் கல்வி வேண்டும் என்ற போராட்டத்தில் உருவானது இந்த"கல்விமேம்பாட்டு கூட்டமைப்பு"என்ற அமைப்பு.....என்றார் . தோழர் சு.மூர்த்தி.
கல்வி அனைவருக்கும் சமமாகக்கொடுக்க வேண்டும் என்று ஏன் ஆசிரியர்கள் போராட மறுக்கிறோம்?
சமூகச்சிந்தனையே வரக்கூடாது என்று கிரிக்கெட் பின்னால்...... கேளிக்கை களுக்கு பின்னால் இளைஞர்களை.    துரத்தும் காரணம் என்ன?
மதம்......வறுமையை, துன்பத்தை,தலைவிதி என்று ஏற்றுக்கொள்ள வைப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்?
உப்பு மூட்டை சுமக்கும் கழுதை கதை.....முதலாளிக்கு துரோகம் செய்யக்கூடாது என்று குழந்தையிலேயே கற்றுக் கொடுக்கிறதே.....
இந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கஅரசு பள்ளி மாணவர்கள் 256 பேர் மட்டுமே மருத்துவக் கல்லூரி யில் படித்து உள்ளனர்.இனி அதுவும் கிடையாது.
இப்போ மெட்ரிக் பள்ளி மாணவர்களுக்கும் கிடையாது என்கிற போது தான்.....உணரத்துவங்குகிறோம்.
நடுத்தர வர்க்கம் தனக்கு ஆபத்து வந்தால் மட்டுமே சமூக நீதி கேட்கும் நிலை.
சமவெளி மாணவர்களுக்கே இந்த நிலை என்றால் மலைவாழ் மக்களுக்கு என்ன நீதி கிடைக்கும்.அவர்களுக்கு கல்வி உத்திரவாதம் உண்டா....?
என்று கல்வி மேம்பாட்டுக் கூட்டமைப்பு சு.மூர்த்தி அவர்கள் கேட்ட போது..........
சிந்திக்க வேண்டிய சூழ்நிலை......
இந்த வாய்ப்பை தந்த புதுகை செல்வா அவர்களுக்கு மிக்க நன்றி..

தொடர்ந்து போராட வேண்டிய நியாயங்கள் அதிகம்......
அதற்கு சிந்திக்க க்கூடிய தோழமைகள் ஒன்றிணைய வேண்டும்......



Tuesday, 29 August 2017

என்ன சொல்ல..?(

சாப்பிட்டியாடா......கமர் நிஷா...

ஒரு வார்த்தை தான் கேட்டேன்...பொங்கி வரும் அழுகையைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல்...... வழியும் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டு இல்லை என்று தலையாட்டினாள்....
சாப்பிடலயா.... உனக்கு தானே காய்ச்சல் னு மாத்திரை கொடுத்து விட்டேன்...சாப்பிடாமலா போட்ட....அல்சர் வந்து விடுமேடா.....(பள்ளியில் என் கைப்பை தான் மருந்துக்கடை 29 வருடங்களாக)

சரி ஏன் முடியாம வந்துச்சு.....
நிறைய பாத்திரம் தேய்ச்சேன் மா....தண்ணில நின்னது ஒத்துக்கல....சுரம் வந்து விட்டது...(அவளின் அம்மா சென்ற வருடம் இறந்து விட்டார்.நல்ல தெளிவாக சிந்திக்க கூடிய புத்திசாலி மாணவி)

அப்பா எங்கே?
காலைலயே வேலைக்கு போய்டாரும்மா....
வீட்ல வேற யாரு இருக்கா...?

அண்ணன் இருக்காம்மா....அவன் தூங்கி கிட்டு இருந்தான் மா...
நான் தான் தம்பிய கிளப்பி விட்டு....வீட்டு வேலை முடிச்சேன்மா....

சாப்பாடு கொண்டு வரலயா.....இரு வாங்கிட்டு வரச் சொல்றேன்....
அதற்குள் ஒரு மாணவி அம்மா நான் இட்லி கொண்டு வந்துருக்கேன் சாப்ட சொல்லுங்கம்மா என்று சாப்பாடு டப்பாவை தூக்கி கொண்டு ஓடி வர....
வேண்டாம் மா.... நான் தோசை கொண்டு வந்துருக்கேன் என்றாள்...

சரி அவளது டிபன் பாக்ஸ எடுத்து வாங்கன்னு சொல்லி பார்த்தால்... அழகாக தோசை மை மடக்கி.குழம்பை மேல் டப்பாவில் ஊற்றி எடுத்து வந்திருந்தாள்...
யார்டா சமைச்சா?
நான் தான் மா...
எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் சிறுமி ஒரு வீட்டையே சுமக்கும் கொடுமை.....
மனம் துடிக்க..கண்கலங்கி விட்டேன்.
என்ன கொடுமை.... அண்ணா உனக்கு உதவி செய்வானா என்றதற்கு மாட்டான் அம்மா என்றபோது...

சமத்துவம் வந்து விட்டது என கூறுபவர்கள் முகத்தில்.....துப்ப வேண்டும் போல் பொங்கியது...

14வயது சிறுமி வீட்டு வேலை அனைத்தும் செய்ய, தூங்கி எழுந்து அவளை குறை கூறும் 20 வயது ஆண்மகன்.

அருகில் அணைத்து ஒரு தோசையை நான் ஊட்டி விட்டதை,  நிலவேம்பு கசாயம் குடிக்கச் சென்று திரும்பிய எட்டாம் வகுப்பு மாணவிகள் கண்கள் விரிய பார்த்த போது....
உன் கூடப் படிக்கும் தோழி சாப்பிட்டாளா இல்லையானு கேட்க மாட்டீர்களா?. அவளுக்கு முடியலன்னா உதவி செய்ய மாட்டீர்களா.....?

அம்மா இல்லாமல் அவள் படும் வேதனையை நீங்கள் தானே தீர்க்க வேண்டும் என்ற போது மாணவிகள் தங்கள் பொறுப்பை உணர்ந்தனர்.


மனித நேயம் தான் முக்கியம்.... படிப்பு அடுத்தது தான் என்றேன்....

அரசுப் பள்ளி குழந்தைகள்..... கவனிக்க பட வேண்டிய தெய்வங்கள்....

Friday, 25 August 2017

வீதி கலை இலக்கியக்களம் -42

 வீதி கலை இலக்கியக்களம் -௪௨

"மனம் சுடும் தோட்டாக்கள் "மு,கீதா ,

"ஒரு பட்டமிளகாயும் கொஞ்சம் உப்பும் "மீரா செல்வகுமார் .

கவிதை நூல்கள் அறிமுக விழா .

எளிமையாக அறிமுகம் செய்ய நினைத்து ....கவிஞர் முத்துநிலவன் அண்ணாவால்  கலை கட்டுகின்றது....

உங்கள் வரவு எங்கள்வீ தியை சிறப்பிக்கும் அவசியம் வருக...











There was an error in this gadget